[ « 6 » اللَّهُمَّ فَهَا أَنَا ذَا قَدْ جِئْتُكَ مُطِيعاً لِأَمْرِكَ فِيمَا أَمَرْتَ بِهِ مِنَ الدُّعَاءِ مُتَنَجِّزاً وَعْدَكَ فِيمَا وَعَدْتَ بِهِ مِنَ الْإِجَابَةِ إِذْ تَقُولُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » « 1 » ] خدايا ! اينك منم كه در پيشگاهت نسبت به امرت ، مطيع و سر به فرمان آمدم ، و آن امر اين است : ما را دستور دادى دعا كنيم ، و من وفاى به وعده‌اى را كه در مورد اجابت دعا داده‌اى خواستارم ؛ زيرا فرمودى : « مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم . » اطاعت خداوند و پذيرش دعا دعا كردن ، در زمينهء نارسايى و ناكامىهاى قدرت انسان است . دعا به هنگام اضطرار و ناكارآمدى همه تلاش‌ها و كوشش‌ها ، درخواست فراهم شدن اسباب و عواملى است كه از دايرهء قدرت انسان بيرون باشد كه قدرتش بىپايان و هر امرى براى او آسان است . ولى اين خواسته‌ها نبايد تنها از زبان انسان صادر شود ، بلكه بايد از تمام وجود او برخيزد . و زبان دراين حالت ترجمان تمام ذرّات وجود انسان و اعضا و جوارح است و قلب و روح از طريق پيوند نزديك با خدا ، روشنى پيدا مىكند . رسول اللّه صلى الله عليه و آله مىفرمايد :

--> ( 1 ) - غافر ( 40 ) : 60 .